<?xml version="1.0"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>آرمانشهر، سایت مرجع هنر و معماری</title>
<description>آخرین مطالب</description>
<language>fa</language>
<link>http://lite.armanshahr.org</link>

	<item>
	<title>منار دارالضیافه</title>
	<pubDate>2008-10-22</pubDate>
	<description>
. دو مناره معروف به مناره‌های دارالضیافه که دارالضیاء نیز گفته می شوند در محله جوباره اصفهان واقع شده‌ و از بناهای قرن هشتم هجری‌ می باشند. کتیبه مناره‌ها فرو ریخته و نمی ‌توان سال قطعی ساختمان آن ها را دریافت. این دو مناره تزیینات کاشی کاری نیز دارند و چنان که از نام آن ها پیداست سر در مهمان سرای مشهوری بوده‌اند که به امیر، حکمران یا پادشاهی در قرن هشتم تعلق داشته
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-41-0-208.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>برج کبوتر</title>
	<pubDate>2008-10-22</pubDate>
	<description>
معماري داخلي كبوترخانه ها استثنايي است؛ عظمت اين بناها هم به دليل سترگيو شكوه و هم به دليل تنوع در فرم اعجاب برانگيز است و اين بناها مانندساير آثار معماري ايراني هم از عملكرد وافر و هم از فرم زيبايي پيروي كردهاست.طراحي و انتخاب سايت هاي دايره اي براي ساخت كبوترخانه با فضاهاي تودرتو در مقاومت بالاي آن نقش داشته است. نقل شده است كه مارها قادر بهبالا رفتن از سطوح منحني مانند استوانه نيستند، سياح بزرگ فرانسوي درقسمتي از سفرنامه خود مي نويسد:«كبوترخانه هاي عظيم ايران شش بار بزرگتراز بزرگترين پرورشگاههاي ماست .اين برجها را از آجر بنا مي كنند و رويش راگچ و آهك مي كشند و در تمام سطوح داخلي ديواره برج از بالا به پايينسوراخهايي تعبيه شده تا كبوتران در آنها آشيانه كنند.»توجه به ابعاد طرح توسعه افقي و عمودي و ساخت ...
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-57-0-207.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>منار جنبان</title>
	<pubDate>2008-10-22</pubDate>
	<description>
اين بنا به صورت يك بقعه و دو مناره است كه بر روي قبر « عموعبدالله» از زهاد  معروف قرن هشتم هجري بنا شده و سنگ قبر آن مورخ به سال 716 هجري، مقارن اواخر سلطنت « اولجايتو» ايلخان مسلمان مغول است. ايوانمنارجنبان يكي از نمونه ‌هاي ابينهسبك مغولي ايران است و از آن دورهكاشيكاريهايي هم دارد. مناره‌هابعداً و در تاريخي كه درست معلوم نيستو احتمالاً در آخر عصر صفويه به ايوانمزبور اضافه شده و با حركت دادن يكي ازآنها، ديگري نيز حركت مي‌كند. امانكته جالب در اين بناي تاريخي آن استكه با حركت دادن يك مناره، نه تنهامناره  د يگر به حركت در مي‌آيد، بلكهتمامي اين ساختمان مرتعش مي‌شود.
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-41-0-205.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>کاخ عالی قاپو</title>
	<pubDate>2008-10-22</pubDate>
	<description>
درغرب ميدان امام و روبروی مسجد شيخ لطف الله عمارتی سر بر افراشته که بهعنوان يکی از مهمترين شاهکارهای معماری اوائل قرن يازدهم هجری از شهرتیعالمگير برخوردار است.باتوجه به منابع و مأخذ موجود درباره سلسله صفوی و همچنين با در نظر گرفتنبررسی های انجام شده در مورد اين ساختمان زيبا و رفيع چنين استنباط میگردد که کاخ عالي قاپو دروازه مرکزی و مدخل کليه قصرهائی است که در دورانصفويه در محدوده ميدان امام احداث شده اند.درحقيقت اين بنا به مثابه يک ورودی بزرگ و با شکوه ميدان امام را به مجموعهدولتخانه و عماراتی مانند رکيب خانه، جبه خانه، تالار تيموری، تالارطويله، تالار سرپوشيده و کاخ چهلستون و ديگر عمارات مربوط می کرده است.
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-55-0-204.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>خانه شیخ الاسلام</title>
	<pubDate>2008-10-21</pubDate>
	<description>

</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-39-0-201.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>خانه دکتر اعلم</title>
	<pubDate>2008-10-21</pubDate>
	<description>
 
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-39-0-200.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>خانه عامری ها</title>
	<pubDate>2008-10-21</pubDate>
	<description>
اين مجموعه مشتمل بر چند ساختمان و حياط مرکزی است که در دوره زنديه و با معماری سنتی و تناسب با اقليم کاشان احداث و در قرن 13 هجری قمری به وسيله مرحوم سهام السلطنه عامری به عنوان محل سکونت فاميلی توسعه يافته
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-43-0-199.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>خانه طباطبایی ها</title>
	<pubDate>2008-10-21</pubDate>
	<description>
 این خانه در نزديکی خانه تاريخی بروجردی و در جوار بقعه مبارکه امامزاده سلطان امير احمد (ع-که اين بقعه نيز از آثار هنری قرن نهم و دهم می باشد) خانه با شکوهی وجود دارد و به خاطر اينکه سنگ بنای اين خانه را شخصی به نام حاج سيد جعفر طباطبايی نطنزی بنا نهاده است به خانه طباطبايی موسوم و مشهور گرديده است.اين خانه در زمينی به مساحت 4730 متر مربع و در حدود سال 1250 قمری با مهارت و هنرمندی معمار معروف کاشانی استاد علی مريم احداث گرديده است.اين خانه مشتمل بر چهار صحن و حياط می باشد که حياط مرکزی متعلق به قسمت بيرونی و دو حياط متعلق به اندرونی و يک حياط متعلق به خدمه بوده
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-43-0-198.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>مسجد شیخ لطف الله 2</title>
	<pubDate>2008-10-21</pubDate>
	<description>
 
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-36-0-197.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>مسجد حکیم</title>
	<pubDate>2008-10-21</pubDate>
	<description>
مسجد حکیم اصفهان در انتهای بازار رنگرزان  واقع شده است و در دورهٔ شاه عباس دوم  به دست پزشک او حکیم محمد داوود در محل ویرانه‌های مسجد جامع دیلمی جورجیر یا مسجد صاحب اسماعیل بن عباد از قرن چهارم هجری بنا شده است.کتیبه‌های سردرها و ایوانهای داخل این مسجد  به سالهای1076  تا 1073 هجری قمری مورخ است و آنها محمد رضا امامی  خوشنویس معروف عصر صفویهنوشته است. سردر مسجد جوجیر در شمال غربی این مسجد قرار دارد. مسجد دیلمیجورجیر «مسجد جامع صغیر» نام داشته و در نیمهٔ دوم قرن چهارم هجری مسجدیزیبا و باشکوه بوده است.
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-36-0-182.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>مسجد جامع عباسی (امام) 2</title>
	<pubDate>2008-10-20</pubDate>
	<description>
 
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-36-0-153.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>مسجد نصیرالملک</title>
	<pubDate>2008-10-19</pubDate>
	<description>
مسجد نصیرالملک از مساجد شیراز است که در محله گودعربان و خیابان لطفعلی خان  زند واقع شده است. این مسجد که از بناهای دوران قاجار است در سال ۱۲۹۳ هجری توسط حسنعلی نصیرالمک ساخته شد.درب ورودی مسجد رو به شمال قرار گرفته و در طاق نمایی بزرگ واقع شده است. از راه طاق نما و اطراف آن، از سنگ گندمک است و در سقف طاق نیز مقرنس کاری به وسیله کاشی های هفت رنگ انجام شده است. در ورودی آن دو لنگه بزرگ چوبی است و بر سردر آن نیز  کتیبه ای به خط نستعلیق بر روی سنگ مرمر  نگاشته شده است. در این سنگ نوشته شعری از شوریده شیراز ی و وصف سازنده مسجد و تاریخ آن آمده است.در صحن بزرگ این مسجد دو شبستان  دیده می شود. شبستان غربی آن که پوششی آجری دارد، از نظر هنری بیشتر مورد توجه است و دارای هفت درب چوبی بزرگ مزین به شیشه  های رنگی و دوازده ستون سنگی ...
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-48-0-114.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>مسجد وکیل</title>
	<pubDate>2008-10-19</pubDate>
	<description>
مسجد وکیل شیراز در مجموعه بناهای زندیه ، در کنار بازار وکیل  و حمام وکیل در مرکز این شهر قرار دارد.این بنا یکی از بناهای زیبا و بسیار مستحکم دوره  زندیه می‌باشد که از لحاظ هنری و معماری دارای اهمیت زیادی است، این مسجد  بدستور کریم خان زند  ساخته شده‌است. طرح این مسجد دو ایوانی بوده و دارای دو شبستان جنوبی و شرقی است.شبستان جنوبی با ستون های  سنگی یکپارچه و مارپیچ از شاخصه‌های معماری ایرانی واز مناطق دیدنی این مسجداست که دارای ۴۸ ستون سنگی یکپارچه می‌باشد.مساحت این شبستان در حدود ۵ هزار متر مربع است و منبر چهارده پله‌اییکپارچه از سنگ مرمر از زیبائیهای قسمت شبستان می‌باشد. گویند به فرمانکریم خان این سنگ از مراغه به شیراز آورده شد.در سمت شمال مسجد طاق بلند و مهمی ساخته شده که به طاق مروارید معروف استو در دور ...
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-48-0-113.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>پل جویی</title>
	<pubDate>2008-10-12</pubDate>
	<description>
 این پل كه با عرض كم و طول حدود 147 متر ساخته شده از مستحدثات دوره شاه‏ عباس ثانى در سال 1065 هجرى است، این پل براى عبور و مرور عامه مردم نبوده بلكه صرفاً وسیله ارتباط باغ هاى سلطنتى در ساحل شمالى و جنوبى رودخانه و محل عبور خانواده شاه ‏صفوى و امراء و اشراف و مهمان ‏ها و سفرایى بوده كه (در بناهاى باشكوه این باغ ها كه امروزه چیزى از آنها باقى نمانده) با شاه ‏عباس دوم ملاقات داشته‏ اند.  این پل میان پل هاى اللهوردیخان و خواجو بنا شده و وسیله اتصال و ارتباط باغهاى سلطنتى واقع در شمال و جنوب رودخانه زاینده بوده است، و چون جوى كوچك سنگى روى این پل تهیه شده بود كه آب از آن عبود كند با این نام مشهور شده است. آن جوى كوچك ظریفى از سنگ بوده كه در عهد صفویه بر روى پل تعبیه كرده بودند و این جوى، آب را از طرفى به طرف دیگر پل جارى ...
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-37-0-108.html</link>
	</item>
	
	<item>
	<title>مدرسه چهارباغ</title>
	<pubDate>2008-10-12</pubDate>
	<description>
مدرسه چهارباغ كه به نام مدرسه مادرشاه نیز نامیده مى‏شود، آخرین بناى تاریخى باشكوه عهد صفویه در اصفهان است كه براى تدریس و تعلیم طلاب علوم دینى در دوره شاه‏ سلطان حسین از سال 1116 تا 1126 هجرى ساخته شده است.   مدرسه چهارباغ از لحاظ كاشى‏كارى انواع مختلف این فن را در خود جاى داده و در حقیقت موزه كاشى‏كارى اصفهان مى‏باشد كاروان‏سراى مادرشاه كه مجلل ‏ترین اقامتگاه مسافرین سه قرن پیش بوده هم‏ اكنون تبدیل به مهمان‏سراى عباسى شده و از لحاظ سبك معمارى در بین هتل هاى دنیا در زمان حاضر بى‏نظیر و منحصر به فرد است.‏مدرسه چهارباغ كه به نام مدرسه سلطانى و مدرسه مادر شاه نیز نامیده مى‏شود آخرین بناى تاریخى با شكوه عهد صفویه در اصفهان است كه براى تدریس و تعلیم طلاب علوم دینى و در دوره آخرین پادشاه صفویه شاه سلطانحسین ...
</description>
	<link>http://lite.armanshahr.org/2-X-36-0-107.html</link>
	</item>
	
</channel>
</rss>
